Niektórzy pytają nas, dlaczego zawsze zrzucamy winę na system finansowy, przypisując niemal wszystko Wielkiej Finansjerze. Pytają, dlaczego nie skupiamy naszych ataków na rządach, jak robią to partie polityczne, i dlaczego krytykujemy system bardziej niż tych, którzy rządzą krajem.
Odpowiedź jest dość prosta. Została ona ujęta w następujących uwagach Clifforda Hugh Douglasa w ostatnim rozdziale jego książki, The Monopoly of Credit (Monopol kredytowy):
„Być może pierwszą kwestią, którą należy wyjaśnić, jest to, że ta ogromna, wręcz wszechmocna władza, którą daje organizacja finansowa, a która z natury rzeczy musi odpowiadać dziś za sytuację na świecie, nie została do niedawna uznana w swojej prawdziwej naturze".
Jest to „w naturze rzeczy". Jest rzeczywiście jasne, że potężni mogą działać, a bezsilni nie. Potężni wydają rozkazy, a reszta jest zmuszona się podporządkować. Słabi mogą stawiać opór potężnym, ale nie mogą ani dyktować, ani być przez nich obsługiwani. Słabym i bezsilnym pozostaje tylko jedno rozwiązanie: uciekać, kiedy to możliwe, i wyrwać się spod jurysdykcji potężnych.
Władza finansowa dominuje nad rządami. Większość ludzi, nawet parlamentarzystów, nadal ignoruje fakt, że pieniądze są tworzone z niczego przez banki komercyjne. Fakt ten był przed nimi ukrywany i nie był nauczany w podręcznikach ekonomicznych aż do niedawna. Można przeczytać w Księdze Ozeasza (4:6): „Naród mój ginie z powodu braku nauki".
Celem MICHAELA jest przekazanie tej wiedzy ludziom, aby w końcu poznali prawdę o obecnym systemie pieniądza dłużnego i jak można go naprawić.
Te refleksje nie usprawiedliwiają tych, którzy sprawują władzę w naszych rządach. Jeśli system finansowy jest potężniejszy niż rządy, osoby sprawujące władzę mogłyby przynajmniej unikać roli obrońców, orędowników i protektorów obecnego systemu. Mogłyby ponadto potępić tę władzę i ogłosić swoją determinację, by się jej pozbyć poprzez całkowitą reorganizację systemu finansowego, a tym samym uzyskać wolność od nadzoru i regulacji Międzynarodowej Finansjery.
Kiedy populacja i jej rząd zgadzają się uwolnić swoją gospodarkę od obecnego systemu finansowego i jego regulacji, następnym logicznym krokiem jest utworzenie systemu finansowego powiązanego z rzeczywistością; systemu finansowego, który służy zdolności produkcyjnej narodu i populacji, bez obaw o to, co pomyślą przywódcy obecnej oligarchii finansowej.
Kredytowcy Spoleczni MICHAELA starają się zapewnić porozumienie między ludem a ich wybranymi przedstawicielami, aby przekonać obie strony o korzyściach i konieczności wyzwolenia finansowego. Kiedy zwolennicy Kredytu Społecznego potępiają osoby sprawujące władzę, nie potępiają ich jako autorów obecnego nieładu gospodarczego i społecznego, lecz jako wspólników przez zaniechanie; niemych psów, ponieważ ich pierwszym obowiązkiem powinno być „szczekanie", a następnie „gryzienie".
