W Wielki Piątek, kiedy Jezus został ukrzyżowany, Jego Matka, Dziewica Maryja i św. Jan, ukochany uczeń, stali u stóp Krzyża. Chwilę przed śmiercią Jezus powiedział do swojej Matki: „Niewiasto, oto syn Twój". Następnie powiedział do ucznia: „Oto Matka twoja". (J 19,27). Od tego czasu wszyscy chrześcijanie są dziećmi Maryi, która nie pragnie niczego innego, jak tylko prowadzić nas wszystkich do swojego Syna Jezusa. Ostatni rozdział Konstytucji Lumen gentium o Kościele, z Soboru Watykańskiego II, poświęcony jest szczególnej roli Maryi we wstawiennictwie.
Poświęcenie się Maryi oznacza wybór, na wzór wielu świętych Kościoła, przynależności do Niej w szczególny sposób, aby z Nią i przez Nią podążać za Jezusem. Wystarczy pomyśleć o niedawnych przykładach Papieża Jana Pawła II i naszego obecnego Papieża Leona XIV. To podejście z pewnością nie jest niezbędne do zbawienia, ponieważ Chrystus ukrzyżowany jest naszym jedynym Odkupicielem. Jednakże, to podejście, które jest zalecane przez Kościół, jest „łatwym sposobem na otrzymanie od Boga łaski, aby stać się świętym", jak stwierdził św. Ludwik Maria Grignon de Montfort w swoim Traktacie o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny.
Jest wolą Boga, aby wszyscy chrześcijanie poświęcili się Maryi. W swoich objawieniach w Fatimie w Portugalii w 1917 roku, Dziewica Maryja powiedziała do trojga młodych wizjonerów:
„Widzieliście piekło, do którego idą dusze biednych grzeszników. Aby ich zbawić, Bóg chce ustanowić na świecie nabożeństwo do mojego Niepokalanego Serca".
Słowo „poświęcać" oznacza „uświęcać się z". Tak więc poświęcenie się Jezusowi przez Maryję, oznacza uświęcenie się z Maryją. Na konferencji Najczcigodniejszy Jean Ntagwarara, biskup Bubanzy w Burundi, wyjaśnił znaczenie poświęcenia Maryi:
„Co oznacza poświęcenie? Być poświęconym to być oddzielonym dla Boga i tylko dla Boga. Oznacza oddanie się dobrowolnie dla Jego chwały.
Jezus jest pierwszą poświęconą osobą: poświęcił się swojemu Ojcu, przychodząc na świat: ‚Oto przychodzę, abym spełniał wolę Twoją'(Hbr 10,9). Jego poświęcenie jest ożywione boską miłością, doskonałą miłością. A ponieważ jest doskonałe, jest jedynym aktem definitywnie zaaprobowanym przez Boga.
Wszystkie inne akty poświęcenia odnoszą się do Jezusa:'Ja jestem Drogą, Prawdą i Życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze mnie'(J 14,6).'I Ja poświęcam siebie za nich, aby i oni byli poświęceni w prawdzie'. (Jan 17:19.) Ochrzczony chrześcijanin jest poświęcony Bogu Ojcu, przez Jezusa Chrystusa, w Duchu Świętym.
Konsekracja chrzcielna jest fundamentem wszystkich naszych innych konsekracji: Wyznania Wiary, konsekracji w stowarzyszeniu wiernych świeckich, modlitwy konsekracyjnej według św. Ludwika Marii de Montfort, itd., wszystko to nie jest dodatkiem, ale po prostu pogłębieniem, rozwinięciem, wyjaśnieniem konsekracji chrzcielnej.
Możesz poświęcić się przez kogoś pod dwoma warunkami: po pierwsze, że jest to poświęcenie Bogu, a po drugie, że pośrednik jest już poświęcony Bogu całkowicie i na stałe. Ta osoba jest wzorem i pomocą.
Poświęcenie Maryi nie może mieć innego celu, niż zjednoczenie z Jezusem. Możemy więc poświęcić się Bogu przez Maryję, ponieważ Maryja jest poświęcona Bogu:'Oto ja służebnica Pańska. Niech mi się stanie według twego słowa'. (Łk 1,38). Poświęcenie się Bogu przez Maryję oznacza również uznanie misji, którą Maryja otrzymała na Kalwarii, kiedy Jezus powiedział do swojej matki:'Niewiasto, oto syn twój'. Następnie rzekł do ucznia:'Oto Matka twoja'. (J 19,26-27).
Poświęcenie się Bogu przez Maryję oznacza również naśladowanie Jezusa, który przyszedł i oddał się Maryi we Wcieleniu. Jezus jest pierwszym, który poświęcił się Maryi. Co możemy zrobić lepiej niż naśladować Jezusa!".
Tekst, który najlepiej wyjaśnia, dlaczego powinniśmy poświęcić się Maryi, to Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny, napisany w 1712 roku przez św. Ludwika Marię Grignon de Montfort (1673-1716), wielkiego apostoła maryjnego z Bretanii we Francji, ogłoszonego świętym przez papieża Piusa XII w 1947 roku. Według Montforta, w interesie każdego chrześcijanina leży całkowite poddanie się miłości Matki Bożej, która nieustannie wstawia się u Jezusa i Ojca w imieniu wszystkich ludzi, a ponieważ jest niepokalana, poczęta bez grzechu, Bóg może tylko przyjąć prośby pochodzące od Maryi. Istotę poświęcenia Maryi według formuły Ludwika-Marii de Montforta podsumowują te słowa:
„Dziś, mając za świadka cały dwór niebios, wybieram Ciebie, Maryjo, na moją Matkę i Królową. Poddaję się i poświęcam Ci, ciało i duszę, ze wszystkim, co posiadam, zarówno duchowym, jak i materialnym, nawet włączając duchową wartość wszystkich moich czynów, przeszłych, obecnych i przyszłych. Daję Ci pełne prawo do dysponowania mną i wszystkim, co do mnie należy, bez żadnych zastrzeżeń, w dowolny sposób, dla większej chwały Boga w czasie i przez wieczność".
W akapitach 120 i 123 książki Montforta można przeczytać:
Ponieważ wszelka doskonałość polega na tym, że jesteśmy dostosowani, zjednoczeni i poświęceni Jezusowi, naturalnie wynika z tego, że najdoskonalszym ze wszystkich nabożeństw jest to, które nas najbardziej dostosowuje, jednoczy i poświęca Jezusowi. Maryja ze wszystkich stworzeń Bożych jest najbardziej upodobniona do Jezusa. Dlatego wynika z tego, że ze wszystkich nabożeństw, nabożeństwo do niej jest najskuteczniejszym poświęceniem i upodobnieniem się do Niego. Im bardziej ktoś jest poświęcony Maryi, tym bardziej jest poświęcony Jezusowi. Dlatego doskonałe poświęcenie się Jezusowi jest niczym innym, jak doskonałym i całkowitym poświęceniem się Najświętszej Dziewicy, którego to nabożeństwa nauczam; lub innymi słowy, jest ono doskonałym odnowieniem ślubów i obietnic chrztu świętego. To nabożeństwo polega na całkowitym oddaniu się Maryi, aby całkowicie należeć do Jezusa przez Nią.
Z tego wynika, że poprzez to nabożeństwo dajemy Jezusowi wszystko, co możemy mu dać, i w najdoskonalszy sposób, to znaczy przez ręce Maryi...
Hiacynta Marto, jedno z trojga dzieci, które otrzymały orędzia od Matki Bożej w Fatimie, w Portugalii, w 1917 r., zmarła w wieku 9 lat 20 lutego 1920 r. i została ogłoszona świętą przez papieża Franciszka w Fatimie 13 maja 2017 r. Niedługo przed śmiercią powiedziała swojej kuzynce Łucji, która również była obecna podczas Objawień Maryi:
„Wkrótce pójdę do Nieba. Masz tu zostać, aby objawić, że Pan chce ustanowić na całym świecie nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi. Kiedy zaczniesz to objawiać, nie wahaj się. Powiedz wszystkim, że Nasz Pan udziela nam wszystkim łask przez Niepokalane Serce Maryi; że wszyscy muszą składać swoje prośby do Niej; że Najświętsze Serce Jezusa pragnie, aby Niepokalane Serce Maryi było czczone jednocześnie. Powiedz im, że wszyscy powinni prosić o pokój Niepokalane Serce Maryi, ponieważ Bóg umieścił to w Jej rękach. Och, gdybym tylko mogła umieścić w sercu każdego na świecie ogień, który płonie we mnie i sprawia, że tak bardzo kocham Serce Maryi!".
Święty Maksymilian Kolbe, franciszkański ksiądz polski, który umarł jako męczennik i był wielkim czcicielem Maryi, napisał:
„Czasy współczesne są zdominowane przez Szatana i będą jeszcze bardziej w przyszłości. Walki z Piekłem nie mogą podjąć się ludzie, nawet najsprytniejsi. Niepokalana tylko ma od Boga obietnicę zwycięstwa nad Szatanem.
Jednakże, wzięta do Nieba, Matka Boża teraz wymaga naszej współpracy. Szuka dusz, które się Jej całkowicie poświęcą, które staną się w Jej rękach skutecznymi narzędziami do pokonania Szatana i szerzenia królestwa Bożego na ziemi".
Alain Pilote
W dzień urodzin naszej Królowej
Nadchodzi dzień urodzin Niepokalanej naszej Królowej, Pani i najczulszej Matki - 8 września. [...]
Ona Królową nieba i ziemi, Ona Pośredniczką nas wszystkich, przez Jej ręce każda spływa na ziemię łaska. Czegóż więc życzyć mamy, o Najdostojniejsza i Najmilsza Pani?
... Wielu Cię jeszcze nie zna... czy to urodzonych w pogaństwie, czy wychowanych w judaizmie, czy też przesiąkniętych zgubnymi zasadami protestantów. Wielu Cię poznało, ale... stronią od Ciebie, albo... Cię opuścili i brną w błocie niemoralności.
Otóż, o Królowo, w tym drogim dniu Twych Urodzin życzymy Ci całym sercem i duszą, byś jak najprędzej posiadła całkowicie serca nasze i serca wszystkich i każdego bez wyjątku, czy to katolik, czy schizmatyk lub protestant, czy żyd, czy poganin, czy dobry, czy zły. O króluj nam wszystkim i w nas wszystkich, biednych mieszkańcach ziemskiej kuli lecącej w przestworzach, a króluj nam nie tylko w tej ziemskiej pielgrzymce, ale i po wieki wieków − wiecznie.
My ze swej strony czynem życzenia poprzemy i naszym kosztem, kosztem trudu, mienia, zdrowia, sławy i życia przy Twojej przemożnej pomocy (bo sami nic nie możemy) jak najwięcej dusz z niewoli czarta, świata i ciała Ci odbijemy i uszczęśliwione na własność Ci oddamy, póki nie zobaczymy się, Mamusiu, w niebie...
św. Maksymilian M. Kolbe
